Бу Тошкентдаги биринчи (ёки энг биринчилардан бири) тўққиз қаватли бино эди. Ўз вақтида у ҳайрат уйғотган, шаҳарликлар қизиқиш билан уни томоша қилишган. Уй 1966-йил августда топширилган ва кўплаб тошкентликлар зилзиладан кейин бино қандай тик турганини кўриш учун келишган.

Бино ўзи ноодатий эди: меъморлар Г. Александрович ва С. Беркович биринчи марта 48 хонадонли бир секцияли минора лойиҳалаштириб қуришган. Уй лифт, чиқинди ўтказгич ва ҳаво иситіш тизими билан жиҳозланган бўлиб, у кондиционерлаш тизими билан бирлаштирилган эди.

Квартиралар ташқарига катта очиқ лоджиялар билан чиқарилган, аммо ҳозир деярли ҳаммаси тартибсиз ойнаган ва кондиционерлар билан осиб қўйилган, бу уйга ранг-баранг, бир хил бўлмаган кўриниш беради.

Биринчи қаватда узоқ йиллар Марказий авиачипта кассалари жойлашган эди. Улар собиқ «Россия» меҳмонхонаси билан бирга Сапёр майдонининг асосий йўналиш белгиси бўлиб хизмат қилган.