Абулқосим мадрасаси (Шайх Абулқосим эшон мадрасаси) иккита замонавий бинo — Халқлар дўстлиги саройи ва Олий Мажлис биноси ўртасида жойлашган бўлиб, улар билан ўзининг анъанавий қадимий қиёфаси билан уйғунлашади.

Мадраса XIX аср ўрталарида XVI асрга оид меъморий мажмуа ўрнида қурилган. Мадрасанинг номи унинг қурилиши учун хайриялар қилган, шаҳар аҳолисининг маънавий етакчиси бўлган ва 1892 йилдаги вабо қўзғолони пайтида тинчликпарвар сифатида ёдда қолган Шайх Абулқосим билан боғлиқ.

Абулқосим мадрасасида ўз вақтида ўзбек романи мактабининг асосчиси Абдулла Қодирий, биринчи университет асосчиси Мунавварқори Абдурашидхонов, драматург Ғулом Зафарий ва профессор Абдурауф Фитрат каби таниқли шахслар таълим олишган.

Ўтган асрнинг 30 йилларидаги очарчилик даврида мадраса Волгабўйидан Тошкентга кўчирилган 70 та оила учун бошпана бўлган ва 1974 йилгача шовқинли коммунал ҳовлига айланган. Кейинчалик бинода «Тошўйинчоқ» фабрикасининг филиали жойлашган.

Мустақиллик йилларида мадрасада халқ ҳунармандлари фаолият юритган. Бино давлат томонидан муҳофаза қилинадиган тарихий ёдгорликлар рўйхатига киритилган ва «Олтин мерос» Халқаро хайрия жамғармасининг пойтахт бўлими тасарруфида. Ички ҳовлига чиқадиган талабалар ҳужраларида кулоллар, ёғоч ўймакорлари, зарб қилувчилар ва миниатюра усталари фаолият юритади. Кўплаб ташриф буюрувчилар усталар билан суҳбатлашишлари, санъат дурдоналарини яратиш жараёнини кузатишлари ва ўзларига ёққан буюмларни харид қилишлари мумкин. Мадраса ҳовлисида кўргазмалар ва фестиваллар ўтказилади.

Абулқосим мадрасаси доим сайёҳлик йўналишларига киритилади ва у ерга тошкентликлар ҳам тез-тез ташриф буюришади.